Zaburzenia erekcji

Zaburzenia erekcji

 

Zaburzenia erekcji są najczęściej występującą dysfunkcją seksualną wśród mężczyzn. Występują u osób w każdym wieku, a prawdopodobieństwo ich pojawienia się wzrasta z czasem. Aż 40% mężczyzn po 40 roku życia zmaga się z tego typu trudnościami.

 

Zaburzenia erekcji to szerokie pojęcie, charakteryzujące się zmienną ciężkością. Możemy tutaj zaliczyć niemożność utrzymania erekcji po penetracji pochwowej, niedostateczną sztywność prącia, niewystarczającą do penetracji, minimalną erekcję lub jej zupełny brak. Występowanie czy nawet jednorazowe pojawienie się którejś z wyżej wymienionych trudności może mieć znaczący, negatywny wpływ na życie seksualne, gdyż dla większości mężczyzn sprawność seksualna jest silnie związana z poczuciem męskości i samooceną, a utrata erekcji może je silnie obniżyć. Istotne jest aby poznać i zrozumieć mechanizm problemu, aby móc lepiej sobie z nim radzić.

Odpowiedź seksualna, zarówno i kobiet jak i u mężczyzn, jest procesem psychosomatycznym. Oznacza to, że na jej pojawienie się mają wpływ zarówno czynniki somatyczne jak i psychologiczne. Do czynników somatycznych może zaliczyć m.in. swoiste mechanizmy naczyniowe czy poziom testosteronu. Do czynników psychologicznych natomiast takie aspekty jak m.in.: nadawanie seksualnego znaczenia temu, co się dzieje, powiązanie bieżącego wydarzenia z przeszłymi wydarzeniami i przypisanie im odpowiedniego znaczenia emocjonalnego. W związku z tym przyczyny zaburzeń erekcji są bardzo zróżnicowane, a przy ocenienie przyczyn ich wystąpienia powinniśmy wziąć pod uwagę:

  • dietę – zbut dużo tłuszczów nasyconych, cukru a zbyt mało takich składników jak białka, cynk, selen, kwasy omega-3, omega-6 cynku i selenu,

  • używki i leki – palenie tytoniu istotnie zwiększa ryzyko impotencji, alkohol ma negatywny wpływ na układ nerwowy oraz naczyniowy. Niektóre leki będą powodowały zaburzenia erekcji, w szczególności leki antydepresyjne, zmniejszające ciśnienie, narkotyki takie jakie: opiaty, mairhuana, heroina, amfetamina mogą albo wpływać na poziom testosteronu i obniżać libido lub zwężać naczycia krwionośne i utrudniać erekcje.

  • stres – obniżone samopoczucie i podwyższony poziom adrenaliny negatywnie wpływa na potencje.

  • choroby organiczne w szczególności: cukrzyce, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, miażdżycę czy choroby układu krążenia.

Zaburzenia erekcji możemy podzielić na organiczne oraz psychogenne.

Na przyczynę organiczną wskazuje:

– brak wzwodów nocnych i porannych

– wzwód zwykle niepełny lub jego całkowity brak

– zaburzenie występuje niezależnie od sytuacji, tj: niezależnie od partnerki, stymulacji a także podczas masturbacji.

Organiczne zaburzenia wzwodu mogą być spowodowane chorobami, nałogiem, działaniem układu hormonalnego lub zażywaniem niekórych leków. W takim wypadku leczenie prowadzi lekarz medycyny.

Na przyczynę psychologiczną wskazuje:

– utrata erekcji tuż przed penetracją

– występowanie tylko w określonej sytuacji (np. pośpiechu, z nową partnerką)

– brak problemu podczas masturbacji

– normalne wzwodu poranne oraz nocne

Psychogenne zaburzenia erekcji

W tym przypadku zaburzenie często ma przypadkowy początek. Jednorazowo, na skutek np. zmęczenia, podczas stosunku następuje utrata erekcji, której konsekwencją jest pojawienie się lęku i „tremy” przed następnym stosunkiem. Jeśli reakcja lękowa zostanie utrwalona, będzie hamować wzwód przy każdej następnej próbie odbycia stosunku. Trema przed stosunkiem może wiązać się z obawą, że nie spełni się oczekiwań partnerki, nie zaspokoi się jej seksualnie, może wynikać ze wstydu i lęku przed ośmieszeniem, w wypadku porażki. Wyższy poziom lęki towarzyszy osobom o neurotycznej osobowości, nieśmiałych lub mających niską samoocenę. Obecność lęku skutecznie odwraca uwagę od bodźców seksualnych które normalnie wywołałyby erekcję. Powstaje błędne koło, które trudno przerwać, szczególnie biorąc pod uwagę, że sprawność seksualna jest jednym z kluczowych składników poczucia męskości. Ponadto w naszej kulturze seks wciąż często jest tematem tabu, a rozmawianie o życiu seksualnym jest dla parterów trudne. Czynnikiem o niebagatelnym znaczeniu jest reakcja partnerki na sytuację utraty wzwodu. Jeśli jest reakcja jest nieprzewidywalna albo wroga, jeśli obwinia mężczyznę lub w inny sposób wyraża swoje niezadowolenie, zwiększa jeszcze poziom stresu i tremy u mężczyzny, co będzie miało destruktywne skutki na przyszłe pożycie seksualne.

Problemy z erekcją w bardzo istotny sposób wpływają na samopoczucie mężczyzny, który może próbować niejako „zmusić się” do odbycia stosunku. Jest to zwykle nieskuteczne, gdyż jeszcze bardziej wzmaga zaabsorbowanie mężczyzny wzwodem, nasilając lęk i odwracając uwagę od sytuacji. Drugą skrajnością może być całkowite unikanie aktywności seksualnej. Osoba która wycofuje się z życie seksualnego utwierdza się w przekonaniu, że jest to coś czego należy się obawiać i unikać – jeśli znajdzie się w sytuacji erotycznej w przyszłości, trema, a tym samym szansa na niepowodzenie, będzie prawdopodobnie dużo większa. Podczas terapii zaleca się zwykle parze praktykowanie poza waginalnych form aktywności seksualnej które nie są stresogenne a pozwalają na czerpanie satysfakcji z bliskości z parterem. Do takich aktywności zaliczyć możemy petting, seks oralny, stymulację manualną i oralną całego ciała. Partnerzy uczą się nie uzależniać swojej przyjemności i satysfakcji od wzwodu męzczyzny, lepiej poznają siebie nawzajem i wypracowują takie sposoby zbliżeń które są satysfakcjonujące dla obojga.

Ważnym czynnikiem jest poprawa komunikacji pomiędzy partnerami, tak aby czuli się oni w związku bezpiecznie i mogli bez obaw rozmawiać o swoich potrzebach. W parach zmagających się z tym problemem aspekt komunikacji często jest zaburzony, a sferę seksualną spowija zasłona milczenia. Nierzadko zdarza się również, że kobieta nie rozumiejąc problemu partnera, odbiera go osobiście, myśląc że być może nie jest dla niego atrakcyjna czy że robi coś nie tak jak powinna. Ponieważ oboje partnerzy podchodzą do sytuacji bardzo emocjonalnie i personalnie, żadne z nich może nie być w stanie zainicjować konstruktywnej rozmowy na temat problemu.

Lecznie

Na rynku dostępych jest wiele środków farmacutycznych wzmacniających erekcji. Chociaż zwykle działają na krótką mete, w dłuższej perspektywie czasu nie rozwiązują problemu, który powraca po odstawieniu. Kolejnym minusem jest to, że środek należy zażyć określony czas przed stosunkiem, co wymaga planowania. Część kobiet nie akceptuje tej formy wspomagania, postrzegając ją jako ,,sztuczną”, co może generować dodatkowe konflikty i nieporozumienia w związku.

Innym sposobem leczenia jest terapia psychologiczna. Na taką terapie, prowadzoną przez psychologa – seksuologa zwykle zapraszana jest para. Podczas spotkań pracuje się nad identyfikacją bezpośrednich i pośrednich czynników wywołujących zaburzenia erekcji, poprawą komunikacji pomiędzy parterami oraz wykorzystuje się zadania domowe podczas których partnerzy „ćwiczą” alternatywne sposoby ekspresji seksualnej. Skuteczność takiej terapii jest wysoka, dodatkową jej zaletą jest to że uczy parterów poradzenia sobie z problemem, jeśli ponownie wystąpi w przyszłości.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *